رد پای خاطرات

از قدیم گفته آند که:آدمها همانطور که می آیند، می روند و ما هم شنیدیم،درست اما.....نگفتند: وقتی کفشهایِ عزیزی برای رفتن، جفت می شودُ.....از پیله ی زندگی پروانه وار پَر می کشد به آن دورها ،او «نمی رود» که «می ماند»درست کنار پیله یِ یادُ....رد پای خاطرات ُ......همه ی روزهایی که " ای کاش" بود.پدر باشد یا مادر، خواهر یا برادر،دوست یا فامیل فرقی نمیکند،یکی بود........ یکی نبودی هستبا یک دنیا خاطره و دلتنگییادشان همیشه سبزپ. ن ١ : ١سال و ۴ ماه و ٢٩ روزپ. ن ٢: ١٣ سال و ١١ ماه و ١٣ روزبرچسبها: پدر و مادر